Académie de Géopolitique de Paris
ISSN 1963-0867X

Est déclarée auprès du rectorat de Paris, Établissement privé d’enseignement supérieur, régi par
la loi (Art. L.731-2, L.731-3 et L.731-4 du code de l’Éducation), et conformément à l’article L 613-1,
elle est habilitée à décerner les diplômes d’enseignement suivants : le Diplôme de 3ème cycle en
Études Géopolitiques et Géostratégiques ainsi que le Diplôme académique supérieur en Études
Géopolitiques et Géostratégiques (Ph.D). Pour plus d’informations, veuillez consulter
www.academiegeopolitique.com 

Ecole Supérieure de Géopolitique de Paris

Institut International d’Etudes Stratégiques
Etablissement Privé d'Enseignement Supérieur
88, Rue des Entrepreneurs, 75015 Paris
Tél. : 01.48.20.14.89 - Fax : 01.48.20.82.63
www.strategicsinternational.com 
strategique@orange.fr

première semestre  2012

Géostratégiques N° 35

Fatalités Européennes

Achat en ligne

Si vous voulez acheter plusieurs revues, cliquez sur le bouton "ajouter au panier" au dessus du numéro en cliquant sur ce bouton, ensuite vous pouvez continuer vos achats.

Geostrategiques
4éme Semestre 2011 - N° 34
Geopolitique de NAJAF

Geostrategiques
3éme Semestre 2011 - N° 33
La Chine à la croisée des Chemins

Geostrategiques
2éme Semestre 2011 - N° 32
Turbulances Maghrebines

Geostrategiques
1er Semestre 2011 - N° 31
Complexités Balkaniques

Geostrategiques
4éme Semestre 2010 - N° 30
La TURQUIE ,occident ou orient?

Geostrategiques
Octobre 2010 - N° 29
Où va l'Amérique de Barack Obama?

Geostrategiques
Juillet 2010 - N° 28
La réémergence de l'Asie centrale

Geostrategiques
Avril 2010 - N° 27
Géopolitiques d'Afghanistan

Geostrategiques
Janvier 2010 - N° 26
Géopolitiques Japonaises 

Geostrategiques
Octobre 2009 - N° 25
L'Afrique Subsaharienne 

Geostrategiques
Juillet 2009 - N° 24
La Géostratégie de la Russie 

Geostrategiques
Mai 2009 - N° 23
Les enjeux géostratégiques entre les États-Unis et l’Iran 

Geostrategiques
Janvier 2009 - N° 22
le géostrategie des crises au  "Grand Moyen Orient" 

Geostrategiques
November 2008 - N° 21
Quelle Union pour la Méditerranée?

Geostrategiques
Juillet 2008 - N° 20
Les Crises en Europe

Geostrategiques
Avril 2008 - N° 19
L'avenir géostratégique de la puissance indienne

Geostrategiques
Dectembre 2007 - N° 18
La crise iranienne : 
mythe ou réalité?

Geostrategiques
Septembre 2007 - N° 17
La Chine

Geostrategiques
Avril 2007 - N° 16
Les O.N.G.

Geostrategiques
Janvier 2007 - N° 15
L'Europe et les crises au Moyen-Orient

Geostrategiques
15 novembre 2006 - N°14
Quels avenirs pour l'ONU?

Geostrategiques
Juillet 2006 - N°13
La Géosociologie de L'Asie occidentale

Geostrategiques
Avril 2006 - N°12

Asie centrale du sud

Geostrategiques
Février 2006 - N°11

Amérique Latine

EDITORIAL

Europe du Nord, Europe du Sud, Europe de l’Ouest, Europe de l’Est, Europe saxonne, Europe latine, Europe celte, Europe scandinave, Europe ibérique, Europe slave, Europe balkanique, Europe méditerranéenne, Europe baltique, Europe catholique, Europe protestante, Europe orthodoxe, etc. ne sont en effet que les différentes facettes de ce finis terrae de l’Asie. Mais ce sont ces terminologies, obligées de l’adjectif, qui démontrent l’impossibilité de définir vraiment géographiquement notre continent…

A l’approfondissement de l’Europe, les technocrates irresponsables de Bruxelles ont préféré la fuite en avant de l’élargissement, sûrs qu’ils étaient de ne jamais être sanctionnés par des électeurs. Pis que cela, les pro-européens fanatiques, soutenus inconditionnellement par les médias de masse, des groupes de pression de toutes sortes, ont usé et abusé du politiquement correct tout comme de l’anathème jeté à l’encontre des anti-fédéralistes traités de dangereux nationalistes. Ils n’ont pas hésité à piétiner la Démocratie lorsqu’elle ne leur était pas favorable. Faut-il rappeler que par référendum, le peuple français avait voté non à un projet qui lui paraissait peu crédible, voire déraisonnable. Le lobby des Eurocrates a réussi à faire fi de la volonté populaire en faisant voter son projet par un Parlement gagné d’avance à ses théories fédéralistes. Les résultats sont là !

 ......................à suivre

 top

Professeur Jacques BARRAT

LE MONDE EN ATTENTE D’UNE ÉVOLUTION
L’IDÉAL INFRUCTUEUX DE LA CRÉATION
DES ÉTATS-UNIS D’EUROPE
 

   Fissures ou crises ? Gestion ou abandon ? L’avenir de l’’Europe est au coeur de la crise mondiale qui secoue les puissances économiques et fi nancières. L’Union européenne, entité économique et politique tente de préserver les acquis et les institutions communautaires pour maintenir son intégration régionale dynamique et peser dans La transformation géostratégique internationale
et les rapports internationaux.


   The world awaits an evolution. The fruitless ideal of the creation of a United States of Europe. 
Splits or crises? Management or abandon? Th e future of Europe is at the heart of the world crisis that is shaking the economic and fi nancial powers. Th e European Union, an economic and political entity, attempts to preserve the successes and the community institutions in order to maintain its dynamic regional integration and to have weight in the international geographic transformation and international relations.

المثل الأعلى الفاشل في إنشاء الولايات المتحدة الأوروبية. علي راست بين
شقوق أو أزمات؟ تسيير أو تخلي؟  إن مستقبل أوروبا هو في صميم الأزمة العالمية التي تهز القوى الاقتصادية والمالية. يحاول الاتحاد الأوروبي ككيان اقتصادي و سياسي الحفاظ على منجزات ومؤسسات المجتمع للإبقاء على تكاملها الإقليمي الديناميكي والتأثير في التحول الجيوستراتيجي الدولي والعلاقات الدولية

ایجاد ایالات متحد اروپایی، آرمانی بیهوده. علی راست بین
شکاف یا بحران؟ مدیریت یا عقب نشینی؟ آینده اروپا در قلب بحرانی جهانی قرار دارد که قدرت های اقتصادی و مالی را تکان می دهد. اتحادیه اروپا بعنوان ماهیتی اقتصادی سیاسی تلاش می کند تجربه ها و نهادهای اجتماعی را برای حفظ تمامیت منطقه ای پویای خود حفظ کند و در نقل و انتقالات ژئواستراتژیک و روابط بین المللی وزنی داشته باشد.

...................à suivre

top 

Ali RASTBEEN

l’europe à la dérive.

   L’Europe est à la dérive, car la crise qu’elle subit, importée des Etats-Unis, est structurelle et non
circonstancielle. La crise est celle du néolibéralisme à tous crins qui laisse libre cours à une économie financière marquée, par construction, de spéculation. L’économie réelle en souffre. C’est ce même libéralisme, traduit par le libre-échangisme qui permet aux Etats émergents de coloniser les pays industrialisés et développés au détriment de leur propre main d’oeuvre, sous payée et réduite à la misère. La solution est dans une confédération européenne basée sur une politique commune, avec intervention de l’Etat déterminant et contrôlant les grandes options, dont la principale est la séparation rigoureuse entre banques de dépôts de d’affaires.



 
   Europe adrift.

Europe is adrift, because the crisis it is undergoing, imported from the United States, is structural and not circumstantial. The crisis is that of wild neoliberalism that allows anarchy to a financial economy marked by construction and speculation. The real economy is suffering as a result. It’s this same liberalism, translated by free-exchange, which permits the developing States to colonise industrialised and developed countries to their detriment of their own labour that is underpaid and reduced to misery. The solution is in a European confederation based on a common policy, with State intervention determining and controlling the main options, of which the principal one is the rigorous separation between business deposit banks.
 

أوروبا نحو الانجراف. الجنرال هنري باريس 
إن أوروبا تسير نحو الانجراف، حيث أن الأزمة التي تواجهها، والمستوردة من الولايات المتحدة، هي هيكلية وغير ظرفية. فالأزمة هي أزمة الليبرالية الجديدة التي تنطلق العنان لاقتصاد مالي تميز بنائه على التكهنات. الاقتصاد الحقيقي في معاناة. هذه الليبرالية نفسهاو المترجمة في التجارة الحرة التي تسمح للدول الناشئة باستعمار الدول الصناعية والمتقدمة على حساب يدها العاملة الخاصة بها، والتي تتقاضى أجورا جد منخفضة إلى حد الفقر. يتمثل الحل في اتحاد كونفدرالي أوروبي مستند على سياسة مشتركة، مع تدخل الدولة المسيطر على تحديد الخيارات الكبرى، و أحد هذه الخيارات الرئيسية هو الفصل الصارم بين البنوك التجارية لرجال الأعمال.

.

أروبا در حال تغییر. ژنرال هانری پاریس 
اروپا در حال تغییر است زیرا بحران کنونی که از امریکا برایش به ارمغان آمده است، مسئله ای ساختاری است و نه حاصل شرایط زمانی و مکانی. بحران بیش از همه مربوط به آزادهی خواهی نوین است که راه را برای اقتصادی مالی با ساختاری تجاری باز می گذارد. این مسئله، مشکل اقتصاد واقعی است. همین آزادی خواهی که در قالب تبادل آزاد تعریف می شود، به کشورهای در حال توسعه این امکان را می دهد که کشورهای صنعتی و توسعه یافته را تحت سلطه خود در آورند که این به ضرر کارگران خودشان است چرا که دستمزدشان کاهش یافته و دچار فقر می شوند. راه حل این مشکل ایجاد کنفدراسیون اروپایی مبتنی بر سیاستی مشترک با وساطت دولت تعیین کننده و کنترل کننده گزینه های بزرگ است، از جمله جداسازی دقیق بانک های سپرده گذاری از بانک های تجاری.

...................à suivre

 top

Général Henri Paris

Europe, Union européenne et société civile
une question géopolitique aussi

    Qu’est-ce que l’UE pour la société civile organisée et notamment les ONG ? Au mieux un partenaire mais plus prosaïquement un tiroir-caisse c’est-à-dire un bailleur de fonds. Pour les uns il n’existe aucun pouvoir politique sérieux à Bruxelles et pour ces derniers la société civile n’est qu’un récipiendaire de subventions. Difficile dans ces conditions de donner une âme au projet européen.


    Europe, The European Union And Civil Society. A Geopolitical Question Also.
What is the EU for organised civil society and notably for NGOs? At best a partner but more prosaically a cash till that is to say a money lender. For some, there is no serious political power at Brussels; indeed civil society is just a receiver of subventions. Difficult in these conditions to give a soul to the European project. 

     أوروبا، الاتحاد الأوروبي والمجتمع المدني. سؤال جيوسياسي أيضا. فرانسوا روبيو
ما هو الاتحاد الأوروبي بالنسبة للمجتمع المدني المنظم بما في ذلك المنظمات غير الحكومية؟ شريك في أحسن الأحوال لكن بأكثر بساطة لا يمثل سوى درج النقدية وهذا يعني إحدى الجهات المانحة. بالنسبة للبعض لا توجد أية قوة سياسية جدية في بروكسيل والمجتمع المدني بالنسبة لهم ليس سوى المستفيد من المنح. من الصعب في هذه الظروف إعطاء الروح للمشروع الأوروبي 

      ااروپا، اتحادیه اروپا و جامعه مدنی. یک مسئله جغرافیایی- سیاسی دیگر. فرانسو روبی
اتحادیه اروپا برای جامعه مدنی و مخصوصاً ONG ها چه حکمی دارد؟ در بهترین حالت، یک شریک است اما خیلی پیش پا افتاده نگاه کنیم، صندوق دخلی بیش نیست، یعنی، اجاره دهنده پول. برای بعضی در بروکسل هیچ قدرت سیاسی جدی ای وجود ندارد، برای این دسته، جامعه مدنی فقط حکم کمک مالی دولتی را دارد. در چنین شرایطی، مشکل بتوان به پروژه اروپایی روح بخشید

.. ............................. .à suivre

 top

François RUBIO

POUR UNR POLITIQUE DE SECURITE EURO-ATLANTIQUE.

    Compte tenu des solidarités historiques des peuples de l’Atlantique-Nord et face aux menaces nouvelles qui risquent de perturber toutes les sociétés, il est indispensable de développer des politiques de sécurité euro-atlantiques parallèlement à la défense militaire qui existe dans le cadre de l’OTAN.

 
    For a Euro-Atlantic security policy.
Keeping in account the historic solidarities of the North Atlantic peoples and faced with new threats that risk disturbing all societies, it is indispensable to develope Euro-Atlantic security policies in parallel with the military defence that exists within the NATO framework.

     نحو سياسة أمنية أوروأطلسية. روجي طبيب
نظرا للتضامن التاريخي لشعوب شمال الأطلسي وأمام التهديدات الجديدة، التي يمكن أن تؤثر على جميع المجتمعات، فإنه من الضروري وضع وتطوير سياسات الأمن الأوروبية الأطلسية إلى جانب الدفاع العسكري الموجود في إطار منظمة حلف شمال الأطلسي.

طرفدار سیاست امنیت اروپا-آتلانتیک. روژه طبیب
با توجه به همیاری های تاریخی مردمان آتلانتیک-شمال و در برابر تهدیدات جدید که ممکن است همه جوامع را مختل کنند، لازم است که سیاست های امنیت اروپا-آتلانتیک به موازات دفاع نظامی که در چارچوب ناتو وجود دارد، توسعه یابد.

. ................................à suivre

Roger TEBIB

l’UE depuis le traité de lisBonne :
Un droit positif et une pratique profondément renouvelés

    Depuis la reprise quasi-in extenso des changements issus du projet de traité constitutionnel dans le traité de Lisbonne, la pratique institutionnelle de l’Union européenne a connu un certain nombre d’évolutions et de changements de fond que sont venus confirmer les conséquences de la crise la plus aigüe que la « construction européenne » ait eu à affronter. Une nouvelle distribution des pouvoirs entre institutions, le retour des conflits d’influence et de puissance entre grands pays
membres, la révélation en temps de crise de l’incapacité des institutions intégrées à appréhender la géopolitique et le cadre général d’une guerre monétaire à l’échelle mondiale, ont radicalement transformé en quelques années l’immobilisme et la stagnation de plus d’un demi-siècle de l’édifice communautaire.

 
     The EU since the Treaty of Lisbon: a positive law and a practice deeply renewed. 

Since the resumption in extenso the changes in the draft from Constitutional Treaty in the Treaty of Lisbon, the institutional practice of the European Union has been a number of developments and changes that came to confirm the impact of the more acute crisis that the «European construction» had to face. A new distribution of powers between institutions, the return of the conflicts of influence and power among major countries, the revelation in times of crisis of the failure of the integrated institutions to apprehend the geopolitics and the general framework of a monetary war around the world, radically has transformed in a few years the immobility and the stagnation in addition to a half-century of community building.

     الاتحاد الأوروبي منذ معاهدة لشبونة: حق إيجابي و ممارسة مجددة بعمق.   كريستوف  ريفيار
منذ الاستئناف الشبه حر للتغيرات الناتجة عن مشروع المعاهدة الدستورية في معاهدة لشبونة، شهدت ممارسة المؤسسات في الاتحاد الأوروبي عددا من التطورات والتغيرات الجوهرية التي أكدتها الآثار المترتبة على أكبر أزمة واجهها " البناء الأوروبي". إن التوزيع الجديد للقوى بين المؤسسات، وعودة صراعات السلطة والنفوذ بين البلدان الأعضاء الكبرى، و تبيان عجز المؤسسات المتكاملة على فهم الجيوسياسة و الإطار العام لحرب العملات على الصعيد العالمي في أوقات الأزمات ، قد أحدثت  كلها تحولا جذريا خلال بعض السنوات في الجمود والركود المعروف منذ أكثر من نصف قرن من البناء المجتمع

اتحادیه اروپا از زمان معاهده لیسبون: حقی مثبت و عملکردی کاملا تازه. کریستف رویارد
از وقتی تغییرات حاصل از پروژه معاهده مشروطه در معاهده لیسبون، مجدداً و به صورت تقریبا کامل از سر گرفته شد، عملکرد نهادی اتحادیه اروپا با تحولات و تغییراتی اساسی روبرو شد که نتایج بحران را تایید کردند، حادترین بحرانی که "ساختمان اروپا" می توانست با آن رو به رو شود. توزیع تازه قدرت بین نهادها، از سر گرفته شدن مناقشات بین کشورهای بزرگ عضو بر سر نفوذ و قدرت، آشکار شدن ناتوانی نهادهای عضو در فهم جغرافیای سیاسی در زمان بحران و قالب کلی نزاع پولی در سطح جهانی، شکل رکود و جلوگیری از ترقی بنای اجتماعی را طی چند سال به اندازه بیش از نیم قرن اساساً تغییر دادند.

 ............................................................................. à suivre

 top

Christophe REVEIllARD

Bref aperçu portant sur la cohérence des politiques pour le développement de l’union européenne (UE).

     La communauté internationale s’est avisée, à la fin du xxe siècle, de l’échec, total ou partiel, des politiques d’aide au développement. Cela peut être attribué, pour partie, à un manque presque total de cohérence entre les politiques de développement poursuivies par les pays développés et
leurs autres politiques. L’UE s’essaye à y remédier.


 
    Brief overview on the coherence of the policies for the development of the European Union (EU).

At the end of the 20th century, the international community came to realize that the development policies were seriously flawed. This may be attributed, in part, to an almost lack of coherence between the development policies pursued by the developed countries and their other policies. The EU is striving to address this situation.

     لمحة مختصرة حول التناسق بين السياسات من أجل التنمية في الاتحاد الأوروبي.  كلود دوفال 
تم إخطار المجتمع الدولي في نهاية القرن العشرين من الفشل الكلي أو الجزئي للسياسات المساعدة للتنمية. ويمكن أن يعزى هذا، في جزء منه، إلى غياب كامل بالتقريب للاتساق بين سياسات التنمية التي تنتهجها البلدان المتقدمة وسياساتها الأخرى. يسعى الاتحاد الأوروبي لعلاج ذلك 

       
ملاحظاتی مختصر درخصوص انسجام سیاست های توسعه اتحادیه اروپا. کلود دووال 
در پایان قرن بیستم جامعه بین الملل متوجه شد که سیاست های مربوط به توسعه کاملاً یا به صورت جزئی با شکست مواجه شده است. شاید این امر تا حدی به خاطر عدم تقریبا کامل انسجام سیاست های توسعه و دیگر سیاست هایی باشد که کشورهای توسعه یافته دنبال می کنند. اتحادیه اروپا تلاش می کند که این مشکل را برطرف کند
................................................ à suivre

 top

Claude DUVAl

l’union européenne en quête de sens ?
mise en perspective d’un multilatéralisme régional au service d’une gouvernance mondiale humainement et écologiquement harmonieuse.

    Après examen de la question des limites de l’Union européenne, cet article met en lumière les mécanismes par lesquels la crise de la perception de l’avenir dans les pays européens peut conduire à des dérives culturalistes et/ou populistes. Défi du sens et défi de la pertinence, en plus de ces deux défis propres à la construction européenne, l’Europe doit chercher à développer avec la communauté
internationale une base éthique commune pour faire face à cet autre double défi : l’un, économique, afférant à l’évolution du capitalisme mondial préoccupante au regard de la crise financière internationale et l’autre, écologique, qui concerne la préservation des équilibres écologiques
de la planète. Dans un monde multipolaire reconfiguré par les nouvelles puissances régionales, pour relever les défis qui se présentent à elle, dont le double défi de légitimité économique (défenses des intérêts européens) et de légitimité culturelle (promotion des valeurs européennes),
l’Union européenne aurait tout intérêt à réfléchir sur la question du recentrage des stratégies d’intégration
régionale dans la perspective du multilatéralisme régional respectueux de la diversité culturelle pour offrir aux peuples européens des chances de poursuivre « la grande aventure » qui doit en faire, comme l’ont voulu ses pères fondateurs, « un espace privilégié de l’espérance humaine ».


     A European Union in quest of sense? The putting into perspective of a regional multilateralism at the service of humanely and ecologically harmonious World governance.

After examining the question of the limitations of the European Union, this article sheds light on the mechanisms by which future perception crisis in European countries can lead to cultural or populist drifting. A challenge to the senses and to pertinence indispensable for European construction, Europe must seek to develop with the international community, a common ethical base to confront yet another double challenge: one, economic, concerning the evolution of world capitalism, preoccupying enough regarding the international financial crisis, and two: ecological, concerning the preservation of the planet’s ecological balances. In a multipolar world redesigned by the new regional powers, in order to meet the challenges, of which the double challenge of economic legitimacy (defence of European interests) and cultural legitimacy
(promotion of European values), the European Union has every interest in ruminating on the question of recentering of regional integration strategies in the perspective of regional multilateralism respectful of the cultural diversity, in order to offer to the European peoples chances of continuing “the great adventure” that must make of it, as had wished its founding fathers, “a privileged space for human hope”.

    الاتحاد الأوروبي في البحث عن معنى؟ منظور التعددية الإقليمية في خدمة حكومة العالمية متجانسة إنسانيا وبيئيا. نينو قرباغي
بعد النظر في حدود الاتحاد الأوروبي، تلقي هذه المقالة الضوء على الآليات التي يمكن أن تؤدي إلى تجاوزات ثقافية و شعبوية من أزمة تصور المستقبل في دول الاتحاد الأوروبي 
تحدي "المعنى" و تحدي "الصلة" ، بالإضافة إلى هذين التحديين الخاصين بالبناء الأوروبي،  يجب على أوروبا أن تسعى بالتعاون مع المجتمع الدولي إلى تطوير قاعدة أخلاقية مشتركة للتعامل مع هذا التحدي المزدوج: الأول اقتصادي المتعلق بتطور الرأسمالية العالمية المقلق نظرا للأزمة المالية الدولية. أما الثاني فهو إيكولوجي يتعلق بالحفاظ على التوازن البيئي للكوكب. في عالم متعدد الأقطاب و المعاد تشكيله من قبل قوى إقليمية جديدة، لمواجهة التحديات التي تعترضه مقدمة إليه، بما في ذلك التحدي المزدوج المتمثل في الشرعية الاقتصادية (الدفاع عن المصالح الأوروبية)، والشرعية الثقافية (تعزيز القيم الأوروبية)، لا بد على الاتحاد الأوروبي التفكير بشكل جيد في مسألة إعادة تركيز استراتيجيات التكامل الإقليمي في سياق التعددية الإقليمية التي تحترم التنوع الثقافي لمنح للشعوب الأوروبية الفرص لمواصلة "المغامرة الكبيرة" التي من شأنها أن تنتج ، كما "أراد الآباء المؤسسون "، منطقة مشجعة للآمال الإنسانية".

نگاهی به چند جانبه گرایی منطقه ای در خدمت حکومت جهانی هماهنگ چه از لحاظ انسانی و چه از لحاظ اکولوژیک. نینو قره باغی
این مقاله بعد از بررسی مسئله محدودیت های اتحادیه اروپا، مکانیسم هایی را نشان می دهد که آینده بحران را در کشور های اروپایی تغییرات فرهنگی و/یا جمعیتی پیش بینی می کنند. چالش مسیر و چالش انطباق، علاوه بر این دو چالش که مختص ساختار اروپاست، اروپا باید برای رویارویی با دو چالش دیگر به دنبال این باشد که همگام با جامعه بین الملل مبنای قومی مشترکی را بپرورد: یکی که اقتصادی است، با تحول سرمایه داری جهانی مرتبط است که نگرانی های بحران مالی بین المللی را در پی دارد و دیگری، اکولوژیک است و به حفظ تعادل اکولوژیک سیاره امان مربوط می شود. در یک دنیای چند قطبی که قدرت های منطقه ای جدید شکلی تازه به آن داده اند، برای از میان برداشتن چالش ها، از جمله چالش دوگانه قانونمندی اقتصادی (دفاع از منافع اروپا) و قانومندی فرهنگی (ارتقای ارزش های اروپایی)، بهتر است که اتحادیه اروپا به تمرکز استراتژی های ادغام منطقه ای در چشم انداز چند جانبه گرایی منطقه ای بیندیشد که تنوع فرهنگی را محترم می شمارد و به این ترتیب به اروپایی ها این فرصت را می دهد که «واقعه بزرگی» را پیگیری کنند که باید از آن «فضایی مساعد برای امید انسان ها» بسازند، درست همانی که خواست بنیانگذاران آن بود

.. ............................. .à suivre

 top

Ninou GARABAGHI

La participation des pays émergents au Fonds
Européen de Stabilité Financière (FESF) :
l’illustration d’une recomposition géopolitique ?.

     Au mois de novembre 2011, les pays de la zone euro ont fait appel aux pays émergents pour participer au FESF (Fonds Européen de Stabilité Financière). En intervenant comme créanciers de la dernière chance, ces pays ont été en mesure d’exiger des contreparties politiques et économiques. Cela est sans précédent dans l’histoire de la construction européenne.



    The participation of the emerging countries to the European Fund for Financial Stability (EFFS): an illustration of geopolitical recomposition?
in November 2011, Eurozone members call for emerging countries to participate to the EFSF (European Financial Stability Facility). Because they have been investors as a last resort, these countries have been able to require harsh political and economical conditions in return. This is a key moment in the European history.

مشاركة الدول الناشئة في صندوق الإنقاذ المالي الأوروبي : رسم توضيحي لتكوينية جيوسياسية جديدة؟ أوريليان نيو
في نوفمبر تشرين الثاني 2011، دعت دول منطقة اليورو البلدان الناشئة إلى المشاركة في صندوق الإنقاذ المالي الأوروبي (صندوق الاستقرار المالي الأوروبي). من خلال القيام بدور دائن الملاذ الأخير ، وكانت هذه الدول قادرة على المطالبة بمقابل سياسي واقتصادي. و هذا أمر لم يكن له مثيل في تاريخ البناء الأوروبي

مشارکت کشورهای در حال توسعه در بنگاه اروپایی ثبات مالی اف ای اس اف : تصویری از شکل گیری جغرافیای سیاسی تازه ؟ اورلین نو
در نوامبر 2011، کشورهای منطقه یورو فراخوانی به کشورهای در حال توسعه برای مشارکت در اف ای اس اف (بنگاه اروپایی ثبات مالی) دادند. این کشورها که بعنوان طلبکاران با آخرین شانس شرکت کردند، در جایگاهی مطالبه تاوان سیاسی و اقتصادی بودند. این امر در تاریخ ساختار اروپا بی سابقه است

.....................à suivre

 top

Aurélien NEU

l’énergie en europe

    La politique énergétique de chaque pays européen est différente de celle des autres étant donné l’hétérogénéité de leurs économies et de leurs besoins propres, en dépit des efforts de l’Union Européenne pour jouer un rôle dirigeant dans ce domaine. Nous verrons donc dans cette étude l’ensemble des pays européens à part la Russie.

Ensemble, les pays européens consomment 1 940 millions de tep (tonne équivalent pétrole) mais elles ne produisent que 738 millions de tonnes d’hydrocarbures ce qui fait qu’elles doivent importer 40 % de leur consommation. Compte tenu du déclin des productions de la Mer du Nord,
déjà très avancé du côté britannique, ces pays devront recourir de plus en plus aux importations, surtout de gaz naturel et particulièrement en provenance de Russie, de beaucoup le principal producteur.À cet effet, Gazprom a décidé de construire deux nouveaux gazoducs, Nordstream
déjà inauguré vers l’Allemagne et Southstream vers l’Europe Centrale et du Sud.

En ce qui concerne l’électricité, il y a une grande variété de politiques suivant chaque pays. Alors, par exemple, que la France produit 78 % de son électricité à base nucléaire, d’autres pays refusent ce type d’énergie. Cependant, une bonne coopération est indispensable entre les pays européens de même, entre autres, qu’avec la Russie, et ce dans un intérêt commun.

 
    Energy in Europe.
Energy policies are different from one European country to another due to heterogeneous nature of their economics structures and energy needs in spite of the European Union efforts to play a leading role in the matter. We shall therefore include the survey all European countries except Russia.

Altogether, European countries consume around 1940 millions of toc (tons oct equivalent) per year and they produce only 738 tons of hydrocarbons. They have thus to import over 40% of their needs. In the future, due to dwindling productions in the North Sea especially on the British side, they will have to resort all the more to imports particularly of national gas, mainly from Russia by far the most important producer. To that end the company Gazprom is building new gaslines such the already completed Nordstream from Russia to Germany, Southstream to Central and Southern Europe.

As far as electricity is concerned, there is a wide variety of policies among European countries. While France for example produces 76% of its needs with nuclear reactors, many other countries refuse nuclear power. However, a close cooperation will have to be established between all these countries as well as with exporters like Russia in a common interest.

الطاقة في أوروبا. اندري بيرتوزيو
لكل دولة أوروبية سياستها الطاقوية الخاصة بها و المختلفة عن الدول الأخرى نظرا لعدم تجانس اقتصادها واحتياجاتها الخاصة، على الرغم من الجهود التي يبذلها الاتحاد الأوروبي للعب دور رائد في هذا المجال. سنرى اذن في هذه الدراسة كل الدول الأوروبية باستثناء روسيا. معا، تستهلك الدول الأوروبية 1940 مليون طن مكافئ للنفط ولكنها لا تنتج سوى 738 مليون طن من المحروقات حتى أنها مضطرة لاستيراد 40٪ من استهلاكها. مع الأخذ بعين الاعتبار تراجع الإنتاج في بحر الشمال، خاصة في الجانب البريطاني، تضطر هذه الدول للاعتماد بشكل متزايد على الواردات، وبالأخص بالنسبة للغاز الطبيعي، خاصة من روسيا، باعتبارها المنتج الأكبر وبكثير. تحقيقا لهذه الغاية، قررت شركة غازبروم بناء خطين جديدين للأنابيب الناقلة للغاز ، نوردستريم الذي فتح بالفعل إلى ألمانيا، وساوث ستريم لأوروبا الوسطى وأمريكا الجنوبية. بخصوص الكهرباء، هناك عدة سياسات مختلفة من بلد اخر. هكذا على سبيل المثال، أن فرنسا تنتج 78٪ من احتياجاتها من الكهرباء من الطاقة النووية بيد أن هناك من البلدان من يرفض هذا النوع من الطاقة. مع ذلك، فإن التعاون الجيد أمر ضروري بين الدول الأوروبية وكذلك، مع روسيا، وذلك لأجل تحقيق مصلحة مشتركة

انرژی در اروپا. آندره پرتوزیو
سیاست انرژی در هر کشور اروپایی با دیگری فرق دارد چرا که اقتصاد و نیازهای خاصشان علی رغم تلاش های اتحادیه اروپا برای ایفای نقش رهبر در این زمینه، نامتجانس است. در این بررسی، مجموعه کشورهای اروپایی غیر از روسیه را مورد مطالعه قرار می دهیم. در مجموع، کشورها اروپایی 1940 میلیون تن نفت مصرف می کنند اما فقط 738 میلیون تن هیدروکربور تولید می کنند درنتیجه باید 40% نیاز مصرفی شان را وارد کنند. با توجه به کاهش تولیدات دریای شمال، که قبلا در ضلع انگلیس خیلی پیشرفته بود، این کشورها باید بیش از پیش به واردات روی بیاورند، مخصوصا واردات گاز طبیعی و به ویژه از روسیه، مهمترین تولید کننده. به این دلیل، گازپروم تصمیم گرفته است دو خط لوله گاز تازه بسازد، نورداستریم به سوی آلمان که قبلا افتتاح شده است و سوث استریم به سوی اروپای مرکزی و جنوبی درخصوص برق، هر کشور سیاست های متفاوتی را در پیش می گیرد. مثلا، در حالیکه فرانسه 78 درصد برق خود را از انرژی هسته ای تامین می کند، دیگر کشورها این شکل انرژی را رد می کنند. با این وجود، همکاری مناسب مبتنی بر منافع مشترک بین کشورهای اروپایی و نیز دیگر کشورها از جمله روسیه ضروری است.

André PERTUZIO

les relations entre l’union européenne et les pays en développement acp.

    Les relations entre l’Union européenne et les pays en développement ACP1 (Afrique, Caraïbes,Pacifique en nombre de 79) sont régies, depuis le 28 février 1975, par quatre Conventions de Lomé et deux Accords de Cotonou, conclus successivement et dont le dernier en date est celui du 21 juin 2005 portant révision de l’Accord de Cotonou du 23 juin 2000, prévu pour une période de 20 ans. Il s’agit à l’origine d’une série d’accords-cadres de relations économiques et commerciales privilégiées entre l’Union et ces pays, lesquels s’inscrivant dans la politique générale de la Communauté européenne en matière de développement.2



    The relations between European Union and ACP developing countries. 
The relations between European union and ACP (Africa, Caribbean and Pacific – 79 all told) developing countries are regulated, since February 28th, 1975 by the fourth Lomé Conventions and two Cotonou Agreements, concluded successively and the last being on 21st June 2005 revising the 23rd Je 2000 Cotonou Agreement that had been foreseen for twenty years. Originally these are framework agreements for privileged economic and commercial relations between the Union and these countries, registered within the general policy of the European Community in development matters.

العلاقات بين الاتحاد الأوروبي والبلدان النامية (أفريقيا والكاريبي والمحيط الهادي). زلماي حقاني
العلاقات بين دول الاتحاد الأوروبي والبلدان النامية ACP (أفريقيا والكاريبي والمحيط الهادي و التي عددها 79 دولة)، هي محكومة منذ 28 فبراير شباط من عام 1975، من قبل أربعة اتفاقيات لومي واثنين من اتفاق كوتونو، التي تم إبرامها على التوالي ويرجع تاريخ آخر واحدة منها إلى 21 يونيو 2005 أي الاتفاقية الناصة على إعادة النظر في اتفاق كوتونو الصادر في 23 يونيو عام 2000، و المقدم لمدة 20 عاما. وأصلا هذا يدخل ضمن سلسلة اتفاقيات اقتصادية وتجارية بين الاتحاد و هذه الدول، التي هي جزء من السياسة العامة للجماعة الأوروبية الخاصة بالتنمية

      روابط بین اتحادیه اروپا و کشورهای در حال توسعه آ ث پ . زلمایی حقانی 
روابط بین اتحادیه اروپا و کشورهای در حال توسعه آ ث پ (افریقا، کاراییب، پاسیفیک که 79 کشور هستند) از 28 فوریه 1975 به ترتیب تحت مدیریت چهار کنوانسیون لومه و دو قرارداد کوتونو به نتیجه رسیدند؛ قرارداد اخیر در تاریخ 21 ژوئن 2005 به نتیجه رسید و شامل بازنگری قرارداد کوتونو مورخ 23 ژوئن 2000 می شود که برای دوره ای بیست ساله پیش بینی شده بود که عبارتند از مجموعه ای از قراردادهای قالبی درباره روابط اقتصادی و بازرگانی برگزیده که بین اتحادیه و این کشورها منعقد شده است که در سیاست عمومی توسعه جامعه اروپا به ثبت رسیده اند

.. ................................................à suivre

 top

l’Europe face au printemps araBe : entre silence emBarrassant et encouragements modérés

    Le monde arabe est secoué par un vent de liberté émanant d’une jeunesse qui étouffe, poussée par le chômage de masse, la marginalisation politique et sociale, lassée des régimes prédateurs qui se sont servis plutôt que de servir. La chute des régimes dictateurs, souvent soutenus par l’Europe qui n’a rien vu venir, renseigne sur l’état de frilosité de la diplomatie européenne, incapable de prendre l’initiative et d’assumer le rôle que sa position, sa proximité géographique et son histoire lui imposent notamment pour la France. Quant aux chancelleries européennes, leurs positions oscillaient entre un silence embarrassé et des encouragements timorés aux soulèvements populaires, donnant l’impression qu’elles ne voulaient pas lâcher d’un coup des despotes qu’elles ont
toujours soutenus. En effet aveuglée par le prétendu danger islamiste, l’Europe a été tout simplement
incapable de mesurer le formidable élan démocratique, risquant du coup d’entraver sa crédibilité au Maghreb et plus largement dans le monde arabe.


    Europe faced with the « Arab Spring »: between embarrassed silence and moderate encouragements.
The Arab world is shaken by a storm of liberty emanating from youth that had been stifled, mobilised by mass unemployment, political and social marginalisation, exhausted by predatory regimes that just helped themselves instead of managing. The fall of dictatorial regimes, often supported by a Europe who had foreseen no problems, is a lesson to European diplomatic frivolity, incapable of initiative and of assuming the proper role that its position, geographic proximity and history impose, notably as in the case of France. As for European Chancelleries, their positions were vacillating between an embarrassed silence and timid encouragements towards the popular uprisings, giving the impression that they didn’t want to sever with the despots they had always supported. In effect, blinded by the supposed « Islamic
peril », Europe has just been incapable of measuring a formidable democratic enthusiasm, thereby risking its credibility in North Africa and more largely in the Arab world.

     أوروبا أمام الربيع العربي: بين صمت محرج و تشجيعات معتدلة . محمد فاضل ترودي
هزت العالم العربي رياح الحرية المنبثقة من الشباب المخنوقين، الذين يقودهم ارتفاع معدلات البطالة والتهميش السياسي و  الاجتماعي، والشاعرون بالقلق من الأنظمة المفترسة التي تبحث عن من يخدمها بدلا ممن تخدمه. سقوط الحكام المستبدين، والذين غالبا ما كانت تدعمهم أوروبا و التي لم ترى هذه التحولات مقبلة، لدليل عن حالة تردد من الدبلوماسية الأوروبية، غير قادرة على أخذ زمام المبادرة وتحمل الدور الذي يتطلبه منها موقفها و قربها الجغرافي والتاريخ وعلى وجه الخصوص فرنسا. أما بالنسبة للحكومات الأوروبية، فتراوحت مواقفها من صمت محرج الى تشجيع خجول للانتفاضات الشعبية ، مما أعطى انطباعا على أنهم لم يكونو راغبين في التخلي وفجأة عن الطغاة الذين دعمتهم دائما. بالفعل عميت أوروبا بالتهديد الإسلامي المتطرف المزعوم، و  ببساطة عجزت عن قياس القفز الديمقراطي الرائع، والتي يمكن أن يعرقل مصداقيتها في شمال أفريقيا وعلى نطاق أوسع في العالم العربي

      اروپا در مقابل بهار عربی: بین سکوت آزار دهنده و دلگرمی میانه رو. محمد فادل ترودی
جنبش آزادی خواهی جوانانی که در حال خفگی بودند، که بیکاری، حاشیه نشینی سیاسی و اجتماعی، خستگی از رژیم های عقب مانده که بیشتر از آنکه به مردم خدمت کنند به فکر خودشان بودند چون بادی دنیای عرب را تکان داد. سقوط رژیم های دیکتاتوری که اغلب تحت حمایت اروپایی بودند که وقوع هیچ حادثه ای را پیش بینی نکرده بود، نشان دهنده بزدلی دیپلماسی اروپا و ناتوانیش در نوآوری و بعهده گرفتن نقشی است که جایگاه، نزدیکی جغرافیایی و تاریخش بر آن تحمیل می کند، مخصوصاً درمورد فرانسه. جایگاه وزارت های دادگستری اروپا در نوسان است، گاه سکوتی آزاردهنده و گاه نوید بارقه های امید از سر بزدلی در برابر شورش های مردمی؛ گویا اینان نمی خواهند یکباره دیکتاتورهایی را که همواره حمایت می کردند، رها کنند. در واقع، اروپا که ادعای خطر اسلام گرایی چشمش را کور کرده، نمی تواند تمایل شدید به دموکراسی را درک کند، واقعیتی که شاید اعتبارش را در مراکش و در سطحی گسترده تر، در جهان عرب بدست آورد

 ......................à suivre

 top

Mohammed Fadhel TROUDI

L’effondrement des pourparlers sur le Bouclier de défense anti-missiles (missile defense talks) et du traité efc ? ou vers l’entente otan-russie ?
.

     En 2007, au titre d’une option possible pour amener les États-Unis, l’OTAN et la Russie dans une coopération de défense plus rapprochée, Moscou a proposé le déploiement d’un système de boucliers DM conjoint États-Unis-Russie à Armavir sur la Côte russe de la Mer Noire. Les appels russes pour un traité euro-atlantique peuvent être satisfaits par l’établissement de trois centres pour la Coordination de la Sécurité, de la Défense, de la Médiation des conflits/ maintien de la paix à Kaliningrad, Sébastopol et Chypre.


 
     Toward the Collapse of Missile Defense Talks and the CFE Treaty? Or Toward a NATORussian
Entente?
In 2007, by way of a possible option for bringing the United States, NATO and Russia into a more intimate defence cooperation, Moscow proposed the deployment of a US-Russia defence system at Armavir on the Russian coast of the Black Sea. The Russian appeals for a Euro-Atlantic Treaty can be satisfied by the establishment of three centres for defence, security and conflict mediation coordination and peace maintenance at Kaliningrad, Sebastopol and Cyprus.

انهيار المحادثات حول درع الدفاع ضد الصواريخ (محادثات الدرع الصاروخي) و معاهدة  ؟ أو نحو اتفاق حلف الناتو وروسيا؟ هال قٌاردنر
في عام 2007، و لجلب الولايات المتحدة وحلف شمال الأطلسي وروسيا إلى توثيق أواصر التعاون الدفاعي، اقترحت موسكو نشر نظام الدرع الصاروخي المشترك لدول الولايات المتحدة و روسيا في أرمافير على الساحل الروسي للبحر الأسود. ويمكن تلبية الدعوات الروسية لمعاهدة أوروأطلسية من خلال إنشاء ثلاثة مراكز للتنسيق الأمني والدفاع والوساطة في النزاعات / حفظ السلام في كالينينغراد، سيفاستوبول وقبرص

سقوط مذاکرات درباره پدافندهای ضد موشکی و معاهده  ای  اف سی یا به سمت تفاهم نامه ناتو - روسیه؟
 در سال 2007، تحت عنوان راهی ممکن پیش پای امریکا، ناتو و روسیه برای همکاری نزدیک تر برای دفاع، مسکو پیشنهاد باز کردن سیستم پدافند های را با مشارکت امریکا- روسیه در آرماویر در سواحل روسیه در دریای سیاه، مطرح کرد. ممکن است فراخوان روسیه برای معاهده اروپا-آتلانتیک به تشکیل سه مرکز برای همکاری امنیتی، دفاع، میانجیگری در مناقشات/ حفظ صلح در کالینینگراد، سباستوپل و قبرس به نتیجه مطلوب برسد.

. ......................à suivre

 top

Hall GARDNER

Dürer, du Chevalier de Mlancolia aux Lansquenets de Maximilien.

    La centralisation de l’institution militaire et du pouvoir monarchique, les mutations technologiques, économiques et culturelles réagissent sur la figure du soldat. En Allemagne, les débuts du capitalisme marchand (les Függer), et la puissance politique des princes, entraînent l’éradication économique, éthique et militaire de la petite chevalerie.



    DÜRER, from the Knight of Melancolia, to Maximilien’s Lansquenets.
The centralisation of the military institution and of monarchical power, the technological, economic and cultural mutations react on the “soldier” figure. In Germany, the beginnings of merchant capitalism (Függer), and the princes’ political power involve economic, ethical and military eradication of the lesser chivalry.

     دورر، من شوفاليي (فارس) دو ميلونكوليا الى لانسكوني (جنود لاندسكنيشت)  لماكسيميليان. جون بول شارني
تمركز المؤسسة العسكرية والنظام الملكي، التحولات التكنولوجية والاقتصادية والثقافية تحكم شخصية الجندي. في ألمانيا، بدايات الرأسمالية التجارية (الفيقرس)، والسلطة السياسية للأمراء، تؤدي إلى المحو الاقتصادي، والأخلاقي و العسكري للفروسية الصغيرة

        دورر، از شوالیه افسرده تا لانسکنه ماکسمیلیان. ژان- پل شارنه
تمرکز نهاد نظامی و قدرت پادشاهی، تحولات فناوری، اقتصادی و فرهنگی بر چهره سرباز واکنش نشان می دهند. در آلمان، آغاز سرمایه داری تجاری (فوگر) و قدرت سیاسی شاهزادگان، منجر به ریشه کنی اقتصادی، قومی و نظامری شوالیه گری کوچک شد

 ......................à suivre

 top

Jean-Paul ChARNAY